Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13312 K.2025/18986

Yapılan ön incelemede sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan temyiz isteminin reddine dair ek karar ile hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 60. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kimseye sözlü ve fiili karşı çıkmasının olmadığına, karakol kameraları incelendiğinde durumun anlaşılacağına, karakolda işkence ve darba maruz kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Tüm dosya kapsamı, sanığa iftira atmalarını gerektirecek nitelikte husumetleri dosyaya yansımamış olan polis memuru mağdurların aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanlarda bulunmaları ile olay tutanağı karşısında, sanığın diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

1.Soruşturma aşamasında dinlenilip olaya ilişkin bilgileri olduğu anlaşılan ancak kovuşturma aşamasında beyanları alınmayan tanıklar .. ve .. 'ın yöntemince duruşmaya getirtilip dinlenilmeleri, kendilerine ulaşılamaması halinde ise CMK'nın 211/1. maddesi gereğince ifadeleri duruşmada okunarak, kanıtların buna göre değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

3.Eylemin aleni işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 125/4 . maddesi uyarınca 1/6 yerine 1/4 oranında arttırım yapılması,

4.Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören suçlarda TCK’nın 58/3. maddesi uyarınca hapis cezasına hükmolunduktan sonra bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırı davranılması,

5. Uygulamaya göre, 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin uygulanması yapılan hesap hatası sebebiyle, netice cezanın "4.680,00TL " yerine "4.880,00 TL olarak" belirlenmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2. maddesinin (a) bendinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelenen suçun 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar kapsamında olmadığı birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,