Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13793 K.2023/25042

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanıklar ...,..., ... haklarında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı,kararı verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu, 62 nci, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Sanık ...'nun Temyiz İsteği Yönünden Sanık olarak kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğu, eyleminin meşru müdafaa olduğu, katılan olarak karşı tarafın ceza alması ve kararın bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir. B. Katılan ...'in Temyiz İsteği Yönünden Sanık ... hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şüpheliler ... ve ... ile şüpheliler ... ve ... arasında, ...'nin babası olan D.P.'nin ... ve ...'ın akrabası olan H.P.'yi öldürmesi nedeniyle husumet bulunduğu, olay tarihinde tarafların Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında birbirlerine sataşmaya başladıkları ve karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri, karşılıklı olarak hakaret ettiklerinin 29.09.2014 tarihli duruşma tutanağından da anlaşıldığı, yine duruşma salonu içerisinde şüpheli ...'ın ...'yi itmek suretiyle yaraladığı,

alınan doktor raporunda ...'de meydana gelen yaralanmanın hayati tehlike oluşturmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun tespit edildiği, ...'ın üzerine atılı yaralama eylemini ikrar ettiği iddiasıyla açılan davada sanıkların karşılıklı olarak hakaret ettikleri ve sanık ...'nun atılı kasten yaralama suçunu işlediği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık ... hakkında 27.05.2015, sanıklar ..., ... hakkında 20.04.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. B. Sanık ... hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. İddia, sanık ikrarı, katılan beyanı, tanık beyanları, CD inceleme tutanağı, doktor raporu ve tüm dosya kapsamı çerçevesinde sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır. 2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak.

1.Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, 2.Suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında, uygulama maddesinde seçimlik ceza yaptırımı öngören kasten yaralama suçunda yeterli gerekçe gösterilmeksizin doğrudan hapis cezasının tercih edilmesi, 3.17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönleriyle, Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A.

Hakaret Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan sanık ... ve katılan ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, B.