Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13851 K.2025/3922

Yapılan ön inceleme neticesinde, müstehcenlik suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında fuhuş suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüyle, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında fuhuş suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın fuhuşa aracılık ve teşvik fiillerini içeren fiil ve davranışlarda bulunmadığına, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin yanlış yorumlaması sonucu sanığın cezalandırılmasına karar verildiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın müstehcenlik suçundan teşdiden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Fuhuş Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Tüm dosya kapsamı, mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanında eşi olan sanığın kendisinin fuhuş yapmasına birden fazla kez aracılık ettiğini söylemesi sonrasında kovuşturma aşamasında yalnızca iki kişiyle cinsel ilişkiye girmek için sanığın aracılık ettiğine ilişkin kaçamaklı beyanı, sanığın Cumhuriyet savcısı ve sorgu hakimliği huzurunda atılı suçlamayı kabul etmesine karşın kovuşturma aşamasında inkar etmesinin suçtan kurtulmaya yönelik olması,

yine tanıklar H.İ.D.,H.G.,Y.D. ve H.U.'nın soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde mağdurun fuhuş yaptığını ve sanığın buna aracılık ettiğini beyan etmelerine karşın kovuşturma aşamasındaki ifadelerinde bu beyanlarından dönmelerinin de sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olması karşısında, sanığın eşi olan katılanın farklı zamanlarda birden fazla kez fuhuş yapmasına aracılık ettiğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak.

Sair yönlerden yapılan incelemede, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Bölge Adliye Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması sırasında yapılan hesap hatası sebebiyle " 4 yıl 8 ay 7 gün hapis ve 240,00 TL adli para cezası" yerine "4 yıl 8 ay 20 gün hapis ve 240,00 TL adli para cezası" olarak fazla ceza tayin edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A.

Müstehcenlik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığından katılan vekilinin temyiz isteminin,

5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Fuhuş Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hüküm fıkrasının (B) bendinin ikinci maddesinde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan .

"4 yıl 8 ay 20 gün" ibaresinin çıkarılarak " 4 yıl 8 ay 7 gün" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi