Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14003 K.2023/24267

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İzmir 40. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 inci maddesinin ikinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 62,52,53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği kararın yeniden incelenmesine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

... Muhabere Elektronik Şube Müdürlüğüne yapılan isimsiz ihbarda sanığa ait evde fuhuş yapıldığı ihbarı üzerine emniyet görevlilerinin gerekli tertibat alarak Fuhuşla Mücadele Tüzüğünün 95 inci maddesi gereğince gizli izleme ve gözleme çalışmasına başladıkları, tanıklar S.S. ve Ö.K.'nın eve girip bir süre sonra çıktıklarında polisler tarafından durdurulduğu ve alınan beyanlarında tanık S.S.nin evde bulunan mağdur ...

Y. ile cinsel ilişkiye girdiğini beyan etmeleri nedeniyle sanığın mağdurun fuhuş yapmasına aracılık ettiğinden bahisle açılan davada Yerel Mahkemece mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden Tüm dosya kapsamı, 15.03.2015 tarihli olay tutanağı, mağdurun soruşturma aşamasındaki ifadesinde paraya ihtiyacı olduğu için sanıktan yardım isteyerek kendisine fuhuş için müşteri bulmasını istediğini, olay günü bu amaçla sanığın evine gittiğinde sanığa 20,00 TL verdikten sonra gelen müşterilerden tanık S.S. ile ilişkiye girdiğini ve karşılığında 60,00 TL aldığını beyan etmesi,

kovuşturma aşamasında kendilerine ulaşılamayan ancak soruşturma aşamasındaki ifadelerinin okunmasına karar verilen tanıklar S.S. ve Ö.K.'nin ise para hususunu doğrulamasalar da mağdur ile tanık S.S.'nin ilişkiye girdiğini doğrulamaları karşısında mağdurun kovuşturma aşamasında değişen beyanı ile sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu ve sanığın menfaat karşılığı mağdurun fuhuş yapmasına müşteri bulmak ve yer temin etmek suretiyle aracılık ettiği anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. B.

Sair Temyiz Sebepleri Yönünden Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR