Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14316 K.2025/20879

Yapılan ön inceleme neticesinde; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan verilen kararın ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; haksız yere ceza verildiğine, atılı suçları işlemediğine, koğuştaki diğer mahkûmların dinlenmediğine, eksik araştırma yapıldığına, katılanların hakaret, darp ve işkencede bulunup kendisine iftira attıklarına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, katılanların beyanları, tanık anlatımı, olay tutanağı içeriği, 07.09.2016 tarihli adli sağlık raporu, 14.10.2019 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamıyla, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçuna İlişkin Verilen Ek Karar Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,