Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15404 K.2025/18540

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak istinaf başvurusunun esastan reddine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün ise kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 08.06.2023 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hakaret suçundan kurulan hükmün bozulması isteminde bulunmuştur. Katılanlar vekili 10.06.2023 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen beraat kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

IV. KARAR

Hakaret ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.11.2025 tarihinde karar verildi.