Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15917 K.2026/701

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; matufiyet şartının gerçekleşmediğine, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, aleniyetin gerçekleşmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, katılanların ve mağdurların beyanları, tanıkların anlatımları, olay tutanakları ile tüm dosya kapsamından; hakaret içeren sözlerin duraksanmayacak şekilde katılanların ve mağdurların şahsına yönelik olduğundan sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, atılı suç aleni sayılan sokakta ve karakol bahçesinde işlendiğinden aleniyet unsurunun da somut olayda gerçekleştiği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesinin üçüncü fıkrasında "Tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında hüküm kurulurken, mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği ve zincirleme suç uyarınca yapılan artırım sırasında mağdur sayısı göz önüne alınarak sanık hakkında aynı Kanun'un 43. maddesi uygulanırken artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamayacağı anlaşılmakla, yapılan incelemede eleştiriler dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR