Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/16268 K.2026/1633

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı eylemi gerçekleştirmediğine, mazeretlerinin kabul edilmediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, görselin sanık tarafından paylaşılmadığına, paylaşım yapılan IP numarasının tespit edilmediğine, paylaşıma ulaşılamadığına, kararın bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede sanık müdafinin bozma sebebi dışındaki başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Facebook isimli sosyal paylaşım sitesinden yapılan suça konu paylaşımı, sanığın kabul etmemesi ve açık kaynak araştırma raporunda suça konu paylaşımın tespit edilememesi karşısında, sanığın hakaret suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, cezalandırılmasına yeterli ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden, beraat yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi, Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR