Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/16694 K.2024/733

Yargıtay 18. Ceza Dairesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/25714 Esas, 2016/5855 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.12.2023 tarihli ve KD-2023/122507 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.12.2023 tarihli itiraz istemi, Tekererüre esas alınan Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/10/2008 tarih, 2006/169 esas ve 2008/298 karar sayılı ilamına konu suçun işlendiği tarihte sanığın onsekiz yaşını bitirmemiş olması nedeniyle TCK’nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/06/2010 tarih, 2009/1813 esas, 2010/621 sayılı kararıyla verilen ve 10/06/2013 tarihinde kesinleşen sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine dair hükmün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden mahkumiyet hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğu talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1. Ceza infaz kurumunda bulunan sanığın, duruşmadan bağışık tutulmak istemediğini beyan etmesi karşısında, yargı çevresi dikkate alınarak hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı şekilde savunma hakkının kısıtlanması,

2. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha hafif ceza içeren Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2010 tarih, 2009/1813 Esas ve 2010/621 Karar sayılı kararıyla verilen ve 10.06.2013 tarihinde kesinleşen hırsızlık suçundan sanığın 2 yıl 8 ay hapis cezasına mahkumiyetine ilişkin ilamı yerine, adli sicil kaydında yer alan Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2008 tarih, 2006/169 Esas ve 2008/298 Karar sayılı kararı ile verilen ve sanığın onsekiz yaşından önce işlediği yağma suçundan verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması,

3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olmasının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR