Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/16909 K.2026/2509

Yapılan ön inceleme neticesinde; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçu yönünden verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, hakaret suçu yönünden beraat hükmü verilmesine ve görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz istemi; bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere hakaret suçunu işlediği sabit olan sanık hakkında beraat hükmü verilmesinin yerinde olmadığına ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğine dair somut delil bulunmadığından ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi uyarınca beraat hükmü verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık savunması, katılanların beyanları, tanık anlatımı, olay, CD izleme tutanakları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; sanık hakkında beraat hükmü kurulmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen.

"İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/2. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde.

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,