Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1969 K.2025/9549

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; kararın hukuka aykırı olduğuna, lehe hükümlerin gözetilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen sanığın 21.10.2014 tarihli savunmasının alınması işlemi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin durma süresi de gözetildiğinde, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi dolmadan 04.10.2022 tarihinde hüküm açıklanmak suretiyle verilen mahkûmiyet hükmü ile 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d maddesi gereğince kesilen olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği belirlendiğinden, tebliğnamedeki dava zamanaşımı süresi dolduğundan bahisle düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR