KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/2640 E., 2025/6421 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/2473 E., 2021/2436 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Temyiz edenler
- Sanık, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
461 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 05.01.2022 tarihli ek kararıyla, İlk Derece Mahkemesinin 18.06.2019 tarihli 2018/1035 E., 2019/592 K. sayılı kararıyla vermiş olduğu mahkumiyet kararının kaldırılmasına, bu suç yönünden dosyanın yeniden müzakere edilmesi için yeni bir esasa kaydedilmesine karar verildiği anlaşılmakla, temyiz kapsamının hakaret suçundan verilen hüküm ile sınırlı olduğu belirlenmiştir.
Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığı temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, üzerine atılı suçu işlemediği, yeterli inceleme yapılmadan mahkumiyet kararı verildiği, katılanların soyut beyanları dışında delil bulunmadığı, bu nedenle hükmün bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.
Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizinin; katılanların çalışmakta olduğu Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin özel hukuk hükümlerine göre faaliyette bulunması nedeniyle, anılan şirkette elektrik teknisyeni olarak çalışan katılanların kamu görevlisi sayılamayacağının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1.maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'un 125/3-a maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. TEDAŞ’ın 02.04.2004 tarihinde özelleştirme kapsam ve programına alınması ve işletme hakkı devir sözleşmesi kapsamında Bursa İlinde elektrik dağıtım faaliyeti yürüten UEDAŞ'ın (Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş.) 01.09.2010 tarihinde özelleştirme faaliyetlerinin tamamlanması, katılanların çalışmakta oldukları UEDAŞ'ın (Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş.) özel hukuk hükümlerine göre faaliyette bulunması nedeniyle; anılan şirkette elektrik teknikeri olarak görev yaptıkları anlaşılan katılanların kamu görevlisi sayılamayacaklarının anlaşılması karşısında, suç vasfında hataya düşülerek 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesinde düzenlenen kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,
2. Sanığın hakaret eylemini aleni yer olan bina girişinde gerçekleştirmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanmaması,
Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/2640, K. 2025/6421, 9 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama