Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/2979 K.2024/6502

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında katılan ...'a yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında, avukat olan katılan ...'ya yönelik suçun vasfının kamu görevlisine hakaret olduğu ve bu suçtan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 06.11.2018 tarihli, 2016/13 Esas, 2018/352 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekili ve katılan ...'nun temyiz istekleri, sanığın suçunun sübut bulduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sözlerin savunma ... kapsamında değerlendirilemeyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/204 esas sayılı dosyasına sunduğu temyiz dilekçesinde hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada, suça konu sözlerin savunma dokunulmazlığı kapsamında, ağır eleştiri ve kaba hitap tarzında olduğu kabul edilerek beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Katılan ...'a Yönelik Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında, Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2018 tarihli ve 2016/13 Esas, 2018/352 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kurulan beraat hükmünün istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı verildiği ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Katılan ...'ya Yönelik Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanık savunması, Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/204 esas sayılı dosyası, oluş, tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında ilk derece mahkemesince beraat kararı verilmesi üzerine istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Katılan ...'a Yönelik Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Katılan ...'ya Yönelik Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,