Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/3375 K.2025/5653

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 184/5. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılarak katılan kurum lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek sanık hakkında verilen düşme kararının bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın imara aykırılığı giderdiğinin Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün yazısı ile doğrulanması ve düşme kararının yasal dayanağı olan 5237 sayılı Kanun'un 184/5. maddesinde; kişinin ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar planına ve ruhsatına uygun hale getirmesi halinde açılan kamu davasının düşmesine karar verileceğinin düzenlenmesi ve sunulan yapı kayıt belgesinin suça konu aykırılığın tamamını kapsadığının anlaşılması karşısında, mahkemenin düşme kararına dair inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,