Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/3532 K.2025/10976

Yapılan ön inceleme neticesinde sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Hakaret suçu yönünden sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istemleri; suçu işlemediklerine, kendilerine sert müdahalede bulunulduğuna, haklarında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, verilen cezaların haksız ve yüksek olduğuna, kararın bozularak beraatlerine karar verilmesi taleplerine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların mahkumiyetlerine ve lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 43/2. maddesi uyarınca yapılan artırım sırasındaki hesap hatası sonucunda sonuç cezanın 1 yıl 6 ay 5 gün hapis cezası yerine 1 yıl 6 ay 6 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

1. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıkların temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği “uygulamaya göre sonuç cezaların 1 yıl 6 ay 5 gün hapis cezası olarak belirlenmesi" suretiyle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,