Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/3539 K.2025/9744

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığa isnat edilen paylaşımın 2018 yılında ve tespit edilemeyen bir hesaptan yapıldığı, sanığa paylaşıma dair kollukta hiçbir soru sorulmadığı ve bu paylaşımın yapıldığı sosyal medya hesabının gösterilmediği, iddianamede söz konusu paylaşımla ilgili olarak ''suç tarihinin 2018 yılı olduğu ancak ay ve gün olarak hesabın kapatılması sebebi ile tespitin yapılamadığı"nın belirtilmesi suretiyle paylaşımın yapıldığı hesabın tespit edilemediği, bu nedenlerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, ihbar evrakı, katılan vekillerinin dilekçeleri, açık kaynak araştırması, sanığın hesabın kendisine ait olduğunu beyan etmiş olması karşısında, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR