Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/3541 K.2025/9745

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlemediği, mahkemenin tanık beyanlarındaki çelişkiyi gidermediği, TCK 62/1. maddesinin gerekçesi belirtilmeden uygulanmaması nedenleriyle kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları ile olay tutanağı karşısında, sanığın mahkumiyetine ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 3/1. maddesinde açıklanan "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki "orantılılık" ilkesine uyulmadan, somut olayın özellikleri gözetilip değerlendirilmeden, sanığın birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirdiği kabul edilen eylemine ilişkin TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması sırasında gerekçe belirtilmeksizin ve katılan sayısı ile uyumsuz olacak şekilde ½ oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

2- 5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun'un 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip anılan Kanun'un 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de dikkate alınarak, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mükerrir olmayan sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe ve hangi zorunlu toplumsal ihtiyaca karşılık geldiği gösterilmeden ve orantılılık ilkesine aykırı olarak temel cezanın hapis olarak tercih edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR