Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/3547 K.2025/9217

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hastanedeki kamera kayıtlarının getirilip incelenmediği, tanıkların dikkate alınmadığı, katılanın kendi personelinin tanıklığının yeterli görüldüğü, verilen cezanın haksız olduğu nedenleriyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, tanık S.A'nın beyanı, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğuna dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmamış ve sanığın bozma sebebi dışındaki diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Sanığın savunmasında katılan doktorun covid hastası bakmadığını söylediğini belirtmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR