Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/3542 K.2025/9746

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince İstinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; Mahkemenin eksik incelemede bulunduğu, somut delil elde edilmeden karar verildiği, hakaret suçunu oluşturacak bir eylemi olmadığı, anne ve babasının yanında olmasına rağmen tanık olarak dinlenmediği, isnat edilen suçun uzlaştırma kapsamında olduğu, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması nedenleriyle kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hakaret suçunun huzurda işlenmesinin en tipik örneği, fiilin mağdurun yüzüne karşı işlenmesidir. Fail, bu durumda hareketi doğrudan öğrenir. Suçun huzurda işlenmiş olması mutlaka fail ile mağdurun fiilin işlendiği sırada yüz yüze olmasını gerektirmez. Şayet fail, fiili işlediği sırada mağduru hedef alan hakaretinin mağdur tarafından da doğrudan algılanabileceğini biliyor ve istiyorsa, bu durumda da suç huzurda işlenmiş sayılacaktır.

Somut olayda mağdurun her ne kadar sanığın telefonla tanık ... ile yaptığı görüşmesini duyduğu tespit edilmiş ise de sanığın sözleri mağdura yönelik söyleme kastının bulunmaması nedeniyle eylemin gıyapta hakaret niteliğinde olduğu ve gıyapta hakaret suçunda olayın üç kişi ile ihtilat unsurunun oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR