Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/3908 K.2025/4885

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; imar kirliliğine neden olma suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesince verilen adli para cezasına ilişkin hüküm kaldırılarak sanık hakkında hapis cezasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, müvekkili hakkında belediye tarafından yasal işlem yapıldıktan sonra söz konusu bina ile ilgili yeni bir mimari proje hazırlatılıp binanın ruhsatlandırılması için başvuruda bulunulduğuna, müvekkili hakkında 5237 sayılı Kanun’un 61. maddesinin uygulanarak cezasında indirim yapılması gerektiğine, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir. Katılan vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığa az ceza verildiğine, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da görülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmış,

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/290 Esas, 2012/138 Karar sayılı ilâmında 1 yıl 8 ay hapis cezası bulunduğu hâlde 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükme "Sanığın adli sicil kaydındaki Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/290 Esas, 2012/138 Karar sayılı ilâmı nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. ve 7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,” ibaresinin eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEK ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,