Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5220 K.2025/16317

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik O yer Cumhuriyet savcısının başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın hakkaniyete aykırı olduğuna, cezalandırılması için yeterli delilin bulunmadığına, lehine olabilecek hükümlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; haksız tahrike konu olabilecek bir durumun dosya kapsamında tespit edilememesi, seçimlik cezada adli para cezasının tercih edilmiş, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmış, lehine olabilecek diğer hükümlerin uygulanmama gerekçelerinin kararda gösterilmiş ve bunların yerinde görülmüş olması nedeniyle sanığın diğer temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir. Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde düzenlenen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi ve eylemin pandemi tedbirleri kapsamında sokağa çıkma kısıtlamasının olduğu bir anda işlendiğinin anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı hâlde aleniyet hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza belirlenmesi nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR