Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5299 K.2025/16142

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiininin temyiz istemi; orantılılık ilkesine aykırı şekilde ceza tayin edildiğine, lehe hükümlerin uygulanmamasının yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak, Sanığın suça konu paylaşımının yalnızca arkadaş listesindeki kişilerce görülebildiği ve paylaşımın herkese açık olmadığı gözetilmeden, aleni işlendiği kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 125/4. maddesinin uygulanması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR