Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5550 K.2023/19802

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında, 1. Hakaret suçundan, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatine, 2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ertelenmesine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanın temyiz isteğinin; sanığın söylediği sözlerle hakaret suçunu işlediğinin sabit olmasına karşın cezalandırılması gerektiği gözetilmeden beraatine karar verilmesinin, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde ise hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılmamasının ve sanığın lehine 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile 51 inci maddelerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteğinin ise, müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, dosya kapsamına göre sanığın cezalandırılmasını gerektirecek, her türlü şüpheden uzak kesin yeterli bir delilin bulunmadığına, bir an için tehdit sözleri kabul edilse dahi sözlerin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde avukat olan katılanın müvekkili adına takip etmekte olduğu icra dosyası kapsamında sanığa ait iş yerine icra heyeti ile gittiğinde sanığın katılana " Avukat bey kahraman mı olucan, ölüm güzel birşey değil, senin beynini zımbalarım, terbiyesiz herif." şeklinde sözlerle hakaret ve tehditte bulunduğu iddiasıyla sanık hakkında açılan davada, sanığın kısmi ikrarı, 25.10.2015 tarihli haciz tutanağı, icra memuru tanık B.B.'nin aşamalardaki beyanlarına göre sanığın iddianamedeki sözleri söylediğinin kabul edildiği ancak hakaret suçunun yasal unsurunun oluşmaması nedeniyle hakaret suçundan sanığın beraatine,

tehdit sözlerinin ise görevin yapılmasına engel olmak amacıyla söylendiği anlaşıldığından, atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunun işlendiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamaları tevil yollu ikrar etmiştir. 3. Katılan aşamalarda uyumlu beyanlarda bulunmuştur. 4.25.10.2015 tarihli haciz tutanağı ile tanıklar.... ve A.K.'nın beyanları dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yanlış yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

1. Katılanın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın katılana yönelik söylediği iddia ve kabul edilen sözlerin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığı gözetildiğinde Yerel Mahkemenin beraatine yönelik gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

1.Sanık Müdafii ile Katılanın Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılanın aşamalardaki uyumlu ve istikrarlı beyanları ile 25.10.2015 tarihli haciz tutanağına ve tanıklar B.B., S.Ö. ve A.K.'nın beyanlarına göre, sanığın atılı suçu işlediği ve koşulları oluşmayan haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması, sanığın sabıkasında 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmasına engel mahkûmiyetinin bulunmaması ve mahkemece yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşması nedeniyle cezanının ertelenmesi, anılan Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanması,

sanığın sabıka kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının suç tarihi itibariyle yeniden uygulanmasına engel olduğundan, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmaması yönünde Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR