Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/5559 K.2025/1409

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; olay tarihinde ruhsal sorunlar yaşadığına, kimseyi ısırmadığına, tehdit etmediğine, aksine memurların kendisini hırpaladığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Duruşma bitiminde bildirilen kararda sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulandığı halde gerekçeli kararda uygulanmadan hüküm kurularak, çelişki oluşturulması,

2.Duruşmada açıklanan kararda tekerrüre esas alınan Rize(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/437 Esas ve 2012/671 Karar sayılı ilamının “kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak” suçuna ilişkin olduğu ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ve sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu araştırılmadan eksik incelemeyle hüküm kurulması,

3.Sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına neden olabilecek bir kayıt bulunmadığının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR