Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/6188 K.2023/20025

Dairemizin 02.03.2023, tarihli ve 2021/32703 Esas, 2023/15628 Karar sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.04.2023 tarihli ve 18-2018/81398 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

"Kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay Dairesince verilen bozma kararı sonrası kurulan yeni hükme yönelik, sanığın olağan kanun yoluna başvurma hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığı, yasa yararına bozma sonrası verilen yeni hükmün olağan kanun yollarıyla denetlenip denetlenemeyeceği, olağan yasa yolu açık ise, verilen hükmün temyiz mi yoksa istinaf kanun yolu denetimine mi tabi olduğunun belirlenmesine ilişkindir.

Sanık ...'nin kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın atılı suçtan iki kez mahkûmiyetine karar verilip, hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, daha sonra denetim süresinde işlenen suç nedeniyle hükmün açıklandığı ve kararın temyiz/istinaf yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği, Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu, zincirleme suç hükümleri yönünden hükmün Dairece kanun yararına bozulduğu, ilk derece mahkemesince bozma kararına uyularak sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği, bu hükmün sanık tarafından temyiz edildiği olayda;

Salt kanun yararına bozma sonrası verildiğinden bahisle Mahkeme kararının olağan kanun yolu denetimine kapatılmasının hakkın kısıtlanması niteliği taşıyacağı, kanun yararına bozma ile kesin hükmün otoritesinin ortadan kalktığı nazara alındığında, bozma sonrası yapılan yargılamanın yeni bir süreç olduğu ve Yargıtay bozma ilamına uygun karar verilip verilmediğinin denetiminin gerekli olduğu, ayrıca Kanunumuzda kanun yararına bozma sonrası kurulan bir hükmün olağan kanun yolu denetimini kısıtlayıcı bir hükmün de yer almadığı,

Kanun yararına bozma sonrasında verilen kararların bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra hangi yasa yolu denetimine tabi olduğu hususunda Kanun'da açıkça bir düzenlemeye yer verilmediği, Yasa’daki mevcut boşluğun, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü kıyasen uygulanmak suretiyle giderilebileceği, başka bir ifadeyle, daha önceden temyiz incelemesinden geçerek bozma ilamı sonrası verilen hükümlerde olduğu gibi bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra,

kanun yararına bozma sonucu verilen kararların da dosyanın daha önce Yargıtay denetiminden geçmesi nedeniyle yine temyiz yasa yoluna tabi olması gerektiği, bu durumun kanun koyucunun davanın makul sürede sonuçlandırılması yönündeki amacına uygun düşeceği, Dairece verilen kanun yararına bozma kararının sadece sınırlı, talep konusuyla bağlı kalınarak verilmediği, işin esasını çözmeyen bir noktadan bozma istenmesine karşın, karardaki diğer hukuka aykırılıklar yönünden de inceleme yapıldığı nazara alındığında, kanun yararına bozma sonrasında verilen son kararın istinaf denetimine tabi olduğunun kabul edilmesi,

Yargıtay tarafından denetlenerek bozulan ilk hükmün, bölge adliye mahkemesi tarafından denetlenecek olması anlamına gelir ki, bu yöndeki kabulün, Yargıtayın yargılama sistemindeki konumunu düzenleyen Anayasamızın 154 üncü maddesi hükümlerine uygun düşmeyeceği, istinaf kanun yoluna başvurulmadan doğrudan temyiz incelemesi yapılmasının davanın makul sürede sonuçlandırılması amacına da işlerlik kazandıracağı anlaşıldığından, sanık hakkında kanun yararına bozma sonrası verilen hükmün temyiz kanun yolu denetimine tabi olması gerektiği değerlendirilmiştir.

Bu itibarla, kanun yararına bozma sonrası kurulan Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2018 gün ve 2018/208 Esas, 2018/394 Karar sayılı mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık tarafından verilen 19.09.2018 tarihli istemin temyiz talebi olarak kabul edilerek, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekirken, "Kanun yararına bozma sonrası kurulan hükme karşı sanığın olağan kanun yoluna başvurma hak ve yetkisi bulunmadığı" gerekçesiyle sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı görülerek olağanüstü itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

II. DEĞERLENDİRME

Sanık hakkında Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.10.2016 tarih ve 2010/96 Esas, 2011/224 Karar sayılı kararın kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşmesine müteakip kanun yararına bozma istemi üzerine Dairemizce verilen bozma kararı sonrası kurulan yeni hükmün temyiz kanun yolu denetimine tabi olması gerektiğinden bahisle Dairemizin kararına itiraz edilmiş ise de, kanun yararına bozma sonrası kurulan hükme karşı sanığın olağan kanun yoluna başvurma hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından itirazın reddine karar vermek gerektiği değerlendirilmiştir.

III. KARAR

Dairemizin 02.03.2023 gün ve 2021/32703 Esas, 2023/15628 Karar sayılı ilamı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen itirazının REDDİNE, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, oy birliğiyle 15.06.2023 tarihinde karar verildi.