Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7070 K.2025/14846

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hüküm kaldırılarak sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakaret etme kastıyla hareket etmediğine, lehe hükümlerin uygulanarak beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

Sanık hakkında aynı olaydaki eylemi nedeniyle Cumhurbaşkanına hakaret suçundan dava açılması, Cumhurbaşkanına hakaret ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarının tek bir eylemle işlenmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince, sanığın cezası daha ağır olan 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesinde düzenlenen Cumhurbaşkanına hakaret suçundan cezalandırılmasının gerekmesi,

Sakarya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2019 tarihli 2018/865 E. ve 2019/923 K. sayılı kararıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün de kesinleşmesi karşısında, sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan "karar verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi gerekirken, olayda koşulları bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi de uygulanarak Cumhurbaşkanına hakaret suçundan ikinci kez mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

l

V. KARAR