Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7083 K.2026/788

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına, yeterli delil bulunmadığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görüldüğünden, bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1. Karar duruşmasında hazır bulunan sanığa esas hakkındaki mütalaya karşı savunmasının sorulmaması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2. Sanığın aşamalarda, mağdur tarafından darp edildiğini belirtmesi, tanık anlatımlarından eylemin karşılıklı hakaret ve haksız fiile tepki olarak işlendiğinin anlaşılması karşısında, Mahkemenin gerekçesinde dosya içeriğiyle de uygun düşmeyecek şekilde 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanamayacağı belirtilmiş ise de, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129/1-3 maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR