Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/7411 K.2025/14419

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve üst Cumhuriyet savcısının başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, temel ceza seçilirken adli para cezasının seçilmesi gerektiğine, müvekkili hakkında 5237 sayılı Kanun’un 129. maddesinin uygulanması gerektiğine, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılan ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamından sanığın mahkûmiyetine ve 5237 sayılı Kanun’un 129. maddesi hükümlerinin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmamış, sanık müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak; 1.Sanığın şantiyedeki eylemine ilişkin olarak dava açılmadığı, bu hususta suç duyurusunda bulunularak dava açılması durumunda dosyaların birleştirilmesi ve sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Kabule göre de; a.5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için, bir suç işleme kararıyla, değişik zamanlarda aynı kişiye karşı aynı suçun birden fazla kez işlenmesi gerekli olup, şantiyede gerçekleştiği iddia edilen eylemlerle ilgili açılmış dava bulunmadığı da nazara alınarak somut olayda eylemlerin, aynı gün içerisinde kısa zaman aralığıyla gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, b.Kamu görevlisine hakaret suçunda; temel cezanın doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine önce 125/1. maddesinin uygulanması, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR