Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/788 K.2023/17937

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun (5237 sayılı Kanun) 183 ncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen gürültüye neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin; ... Büyükşehir Belediyesi tarafından alınan raporun dokuzuncu sayfasında suçun oluştuğunun anlaşıldığı, Mahkemece alınan raporu kabul etmediği, sanığın cezalandırılması gerektiği, başka su motoru sahipleri içinde bu kararın emsal teşkil ettiği ve yirmidört saat çalıştırdıkları, ruhsal durumunun etkilendiği, kararın bozulması gerektiği, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şüpheliye ait pancar motorunun gürültüsü ile ilgili çevresel gürültünün değerlendirilmesi ve yönetimi yönetmeliğine göre yapılan incelemelere göre söz konusu gürültü kaynağından çıkan ses düzeyinin 5 dba seviyesinden fazla olduğu ve bu seviyenin yönetmelikte belirtilen standardın üzerinde olduğu, gürültüye neden olma suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada sanığa atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Gürültüye neden olma suçunun belli bir mağduru yoktur. Toplumda yaşayan herkes bu suçun mağduru olabilir. Gürültünün belli olmayan bir kimseye karşı yapılması bu suçu 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan ayırmaktadır. 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesindeki suçun faili belli bir kimseyi hedef almakta iken, aynı Kanun'un 183 üncü maddesindeki suçun faili belli bir kimseyi hedef almamaktadır.

Bu suçun oluşması için sanığın ilgili Kanunlarda belirlenen yükümlülüklere aykırı olarak başka bir kimsenin sağlığının zarar görmesine elverişli bir şekilde gürültüye neden olması yeterlidir.

5237 sayılı Kanun'un 183 üncü maddesindeki suç, somut tehlike suçudur. Suçun oluşması için gürültüye maruz kalan kişinin sağlığının bozulması gerekmez, gürültünün insan sağlığını tehlikeye düşürmeye elverişli olması yeterlidir.

Ölçülen gürültü düzeyinin insan sağlığının zarar görmesine elverişli olup olmadığının bilimsel ölçütlere göre değerlendirilmesi için odyoloji uzmanı bulunan kurula dosya tevdi edilerek, somut olayda gürültünün, insan sağlığının zarar görmesine elverişli olup olmadığı yönünde rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR