Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9390 K.2025/13119

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince İstinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında verilen kararın usule ve yasaya aykırı olması, paylaşımın kim tarafından yapıldığının IP ile tespiti mümkün iken bu araştırmanın yapılmaması, kabul anlamına gelmemekle paylaşımlarda hakaret içeriğinin olmaması, uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması, somut ve kesin bir delile dayanılmadan hüküm kurulması, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesi nedenleriyle hükmün sanık lehine bozularak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.TCK’da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, TCK'nın 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekir. Somut olayda, TCK'nın 125/3-a maddesi uygulanırken alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektiren bir neden olmadığının belirtilmesine karşın, teşdit uygulanması suretiyle hükümde çelişkiye yol açılması,

2.Mükerrir sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58/7. maddesi uyarınca hapis cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR