Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9405 K.2025/20819

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığına, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturmadığına, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1. Sanığın iddia ve kabulde yer alan 21.12.2018 tarihli paylaşımının katılanın şahsına yönelik bulunduğunun duraksamaya yol açmayacak bir şekilde belirlenmesi gerektiği ve somut olayda suça konu paylaşım bütün olarak değerlendirildiğinde matufiyet şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de; adli sicil kaydı bulunmayan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul eden sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR