Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9442 K.2025/14230

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; dava konusu yorumu kendisinin yazmaması, hesabının başkası tarafından ele geçirilip yorum yapılmış olması, facebooktan olay tarihinde kendisinin olup olmadığını soran mesajlar gelmesi, eksik inceleme ile mahkumiyetine karar verilmiş olması, lehe hükümler ve basit yargılama usulünün uygulanmamış olması nedenleriyle kararın bozularak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; 1.Sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği suça konu paylaşımın sanığa ait hesaptan yapılıp yapılmadığı şikayet konusu paylaşımın bu hesaptan yapılıp yapılmadığı araştırma yapılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik incelemeyle fotokopi çıktı ile yetinerek karar verilmesi,

2.Kabule göre de;

5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun'un 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip anılan Kanun'un 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de dikkate alınarak, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mükerrir olmayan sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe ve hangi zorunlu toplumsal ihtiyaca karşılık geldiği gösterilmeden ve orantılılık ilkesine aykırı olarak temel cezanın hapis olarak tercih edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR