Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9668 K.2023/21359

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2013 tarihli ve 2012/1055 Esas, 2013/519 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184, 43 ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl sureyle denetim süresine tabi tutulmasına, 2. Denizli

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2015 tarihli ve 2015/193 Esas, 2015/446 Karar sayılı kararıyla, sanığın, denetim süresi içerisinde, suç tarihi 27.07.2014 olan kasten yaralama suçunu işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine, imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması suretiyle mahkûmiyetine, 3. (2) Nolu bölümde belirtilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

18. Ceza Dairesinin 16.09.2020 tarihli ve 2019/4314 Esas, 2020/9707 Karar sayılı ilâmıyla. "7143 sayılı Vergi ve Diğer Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un ile 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına, 4. Denizli

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli ve 2020/931 Esas, 2022/232 Karar sayılı kararıyla, sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan, a. 4157 ada 6 parselde bulunan taşınmaz yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine, b.

4157 ada 12 parselde bulunan taşınmaz yönünden, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, suçun sabit olduğuna, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, katılan lehine vekâlet ücretine hükmolunmamasına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ... mahallesinde bulunan iki evine teras katları yaparak yapı iznine aykırı davranmak suretiyle atılı suçu işlediğinden bahisle açılan kamu davasına ilişkin, Mahkemece, 4157 ada 6 parselde bulunan taşınmaz yönünden, yapı kayıt belgesi alınmış olması nedeniyle düşme kararı verildiği, 4157 ada 12 parselde bulunan imalatın ise bina niteliğinde olmaması sebebiyle imar kirliliğine neden olma suçunun unsurlarının oluşmadığı, 25.09.2012 tarihli yapı tatil tutanağı, 09.07.2013 tarihli bilirkişi raporu, 20.01.2022 tarihli ek bilirkişi raporu, 30.11.2018 tarihli yapı kayıt belgesi ve tüm dosya kapsamıyla, kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında düşme ve beraat kararları verilmiş olması karşısında, katılan ... lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık görülmemekle birlikte, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR