Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9747 K.2023/23397

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.01.2023 tarihli ek karar sanığa yöntemince tebliğ edilmediğinden sanığın dosyaya sunduğu 20.02.2023 tarihli dilekçesiyle ek karara yönelik süresinde temyiz isteminde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 31.10.2022 tarihli istinaf isteminin esastan reddine dair kararını, sanığın bildirdiği en son adresi yerine Merkezi Nüfus İdare Sistemi adresine yapılması nedeniyle tebliğin usûlsüz olduğu, öğrenmesi üzerine sanık tarafından 18.01.2023 tarihli dilekçeyle bulunulan temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek Bölge Adliye Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararının, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, dosya görüşüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2022 tarih ve 2021/1152 Esas, 2022/753 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 31.10.2022 tarih ve 2022/3181 Esas, 2022/3232 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf isteminin 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli ve 2022/3181 Esas, 2022/3232 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 291 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "süresinde yapılmayan temyiz isteminin reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sözlerin bir bütün halinde görevi yaptırmamak için direnme suçu kapsamında kaldığına, anti sosyal kişilik bozukluğu olduğuna ve 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinden yararlanmak istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mahalle bekçisi olan mağdurun devriye görevi yaptığı sırada hırsızlık şüphelisi bulunduğu anonsu üzerine binanın bahçesinde alkollü sanığı yatar vaziyette görüp ayıltmaya çalıştığı sırada, sanığın mağdura yönelik sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, sanık savunması, mağdur beyanı, CD izleme tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla Mahkemece kabul olunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmalar ile ikame edilen delillerin denetimi sağlayacak biçimde ve eksiksiz olarak gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin, tutarlı ve çelişmeyen delillere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve incelenen dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesi mahkûmiyet hükümlerinde usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılık bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluştuğuna dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayıp, sanığın ilk derece ve istinaf aşamalarında kendisine anti sosyal kişilik bozukluğu tanısı konulduğundan bahsetmeyip, iddia edilen hastalığa ilişkin herhangi bir delil de dosyaya sunmadığı anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede, 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,