Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/976 K.2023/16783

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2013 tarihli ve 2021/1849 Esas, 2013/545 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği,

2. ... Ağır Ceza Mahkemesi'nın 19.12.2018 tarih ve 2015/360 Esas, 2014/419 Karar sayılı kararıyla sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle mahkemesine ihbarda bulunulduğu, 3. İhbar üzerine ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.01.2019 tarih ve 2019/152 Esas, 2019/106 Karar sayılı kararı ile hükmün aynen açıklanmasına karar verildiği, 4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.02.2020 tarihli ve 2019/2662 Esas, 2020/287 karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 286 ncı maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyizinin, sanığın hakaret suçunu işlemediğine, cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı mahiyette delilin bulunmadığına, şikâyetçi beyanlarının birbirinin aynısı olduğuna, takdiri indirim sebebinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü polis memuru olan şikâyetçilerin devriye görevini ifa ettikleri sırada okulun bahçesinde sanık ve temyiz dışı sanık ...'nin alkol alıp etrafa rahatsızlık verdiklerini görmeleri üzerine yanlarına giderek ve okul bahçesinde içki kullanılmayacağını söyleyerek sanıklara müdahalede bulundukları olayda, sanığın şikâyetçilere hitaben sinkaflı sözlerle hakarette bulunduğunun kabulüyle zincirleme şekilde kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, "sanığın hakareti gerçekleştirdiği okul bahçesinin aleni yerlerden olup olmadığının ve koşullarının bulunması halinde sanık hakkında verilen cezanın anılan madde gereğince artırılması gerektiğinin karar yerinde tartışılmaması aleyhe istinaf kanun yolu başvurusu olmadığından yeniden yargılama veya istinaf talebinin düzeltilerek esastan reddi nedeni yapılamayacağına" dair eleştiri ile birlikte, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmediğine dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ve Müdafiinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

1. Sanığın hakaret suçunu işlemediğine, cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı mahiyette delilin bulunmadığına, şikâyetçi beyanlarının birbirinin aynısı olduğuna yönelik temyiz istemleri bakımından,

Şikâyetçi beyanları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan hüküm bakımından Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık hakkında takdiri indirim sebebinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz istemi bakımından,

Mahkemenin "sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları dikkate alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" dair inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Cezanın Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sanığın ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.02.2020 tarihli ve 2019/2662 Esas, 2020/287 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,