Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/9954 K.2023/20853

Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun) 231 nci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Gölyaka (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 21.12.2011 tarihli ve 2010/192 Esas, 2011/150 Karar sayılı kararının 23.02.2012 tarihinde kesinleşmesini takiben, adı geçen sanığın denetim süresi içinde 15.07.2016 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkûm olduğunun ihbarı üzerine hükmün açıklanması ile tehdit ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından karar verilmesine yer olmadığına,

görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından sanığın anılan Kanun’un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası,125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci (2 kez) ve 52 nci maddeleri gereğince 7 ay hapis (ilgilinin aleyhe değerlendirme yapılamayacağından 500,00 TL ve 500,00 TL adli para cezası) ve 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Düzce

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarihli ve 2019/432 Esas, 2019/787 Karar sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2023 gün ve 2023/40772 sayılı Tebliğname'si ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin.

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11 inci maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirilerek,

cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, bu hususa riayet edilmeyerek yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası: “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” hükmünü içermektedir.

Hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca, hakkındaki hüküm ilk şekliyle açıklanır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar, temyiz veya kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay tarafından yapılacak inceleme sonucunda giderilir.

Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmeyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükümde prensip olarak mahkemece bir değişiklik yapma imkanı bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar karşısında, incelenen somut olayda sanık hakkında; kasten yaralama suçundan 500 TL adli para cezası, tehdit suçundan 500 TL adli para cezası ve hakaret suçundan 11 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin ardından, sanığın denetim süresi içinde işlediği suç nedeniyle mahkemece hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

Ancak mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu; sanığın kasten yaralama ve tehdit eylemlerinin bir bütün halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suçlar yönünden karar vermeye yer olmadığına, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 7 ay 15 gün olarak hükmolunan hapis cezasının sanık aleyhine değerlendirme yapılamayacağından bahisle 500 TL adli para cezası (iki kez) olarak belirlenmesine,

hakaret suçunda ise 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırıdır.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarihli ve 2019/432 Esas, 2019/787 Karar sayılı kararının aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,