Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/12097 K.2025/2694

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın yokluğunda verilen asıl kararın 7201 sayılı Kanun'da belirtilen yönteme uyulmadan doğrudan MERNİS adresinde tebliğ edilmesine dair işlem ile temyiz isteğinin reddine dair ek kararın ceza infaz kurumunda bulunan sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 35/3. maddesine göre okunup anlatılmadan yapılan tebliğ işleminin usulsüz oldukları, bu nedenle sanık müdafiinin 12.09.2024 tarihli dilekçesinin, yöntemince tebliğ edilmeyen ek karara yönelik olduğu kabul edilerek, 16.06.2016 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/3-a, 4, 265/1. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmış, 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımını son kesen işlem olan, mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu 14.04.2015 tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,