KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2024/1598 E., 2026/3743 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/2704 E., 2023/2715 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; tutanak mümziinin beyanı ve diğer tanıkların hazırlık aşamasındaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine, Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın sarf ettiği sözlerin katılanın kişilik haklarını ihlal ettiğine ve ifade özgürlüğü çerçevesinde değerlendirilemeyeceğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine, İlişkindir.
III. GEREKÇE
1.Tanıklar .... ile ....'nin kovuşturma aşamasındaki beyanlarının sanığın katılana hakarete ettiğini doğrulamaması ve tanık ....'nın aşamalarda tutarlılık gösteren sanığın hakaret içerikli söz söylediğini duymadığına yönelik anlatımları karşısında, gıyapta hakaret suçunun ihtilat unsuru oluşmadığından, Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. 2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/1598, K. 2026/3743, 19 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama