Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/1666 K.2025/3669

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece bozma üzerine sanık hakkında hakaret, kasten yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine lehe hükümlerin uygulanmadığına, atılı suçların unsurlarının oluşmadığına ve kararın bozulmasına ilişkindir

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklara, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253/3. maddesinde yer alan “Etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin madde metninden çıkarılması dolayısıyla uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve güncel adli sicil kaydında bu mahkumiyetin bulunmaması karşısında, tekerrüre esas alınan mala zarar verme suçundan mahkumiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre;

sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının, seçimlik ceza öngören suçlardan kurulan hükümlerde temel ceza olarak hapis ya da adli para cezasından hangisinin tercih edileceğinin ve suç tarihinden önce başkaca adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 ile 5237 sayılı Kanun'un 51. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR