Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/1841 K.2026/3824

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, matufiyet koşulunun gerçekleşmediğine, dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, somut delilin bulunmadığına ve resen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, dosyada mevcut tutanakta paylaşımın yer almaması, İlk derece Mahkemesince fiziken incelenmek üzere istenen dosyalarda yer alan sanığa ait paylaşımın ekran görüntüsü niteliğinde olması karşısında, Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/313 Esas ile Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1188 Esas sayılı dosyalarında alınan tutanak içeriklerinde paylaşımın yer alıp almadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme ile ekran görüntülerine itibar edilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan yerine kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR