Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/189 K.2025/7224

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın nakliyecilik işi ile uğraştığına, nakliye işi için anlaşma yaptığına, aracın yurtdışına çıkmak için yeterli belgelere sahip olduğuna, göçmenlerin ifadelerinde sanığa yer verilmediğine, sanığın aracına binen kişilerin yabancı olduğunu bilmediğine, tehdit edildiğine, suç işleme kastı ile hareket etmediğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, varsayımlardan yola çıkılarak ceza verildiğine, verilen cezanın hakkaniyete uygun olmadığına, kararın bozularak sanığın beraatine karar verilmesi talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, göçmen beyanları, PTS kayıtları, bilirkişi raporu ve olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine ve lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR