Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/1971 K.2024/4874

Kanun'a muhalefet suçlarından ayrı ayrı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik itiraz üzerine Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/356 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği, temyiz kapsamının sanık ... hakkında hakaret ile 6222 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümleriyle sınırlı olduğu belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında hakaret ve 6222 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla. 1. Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci maddesi uyarınca 8.840,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında 6222 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanunu'nun (6222 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 500,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında 6222 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6222 sayılı Kanunu'nun 14 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci maddesi uyarınca 240,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Yerel Mahkemenin 23.03.2016 tarihli ek kararıyla, 6222 sayılı Kanunu'nun 14 üncü maddesine aykırılık suçundan verilen hüküm yönünden, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle, sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2021 tarih ve 2016/191965 sayılı Tebliğnamesiyle hakaret ve 6222 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesine muhalefet suçlarından verilen hükümlerin onanması yönünde görüş bildirilmiştir. 6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2024 tarihli ve 2016/191965 sayılı Ek Tebliğnamesiyle 6222 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesine muhalefet suçu yönünden Yerel Mahkemece verilen temyiz talebinin reddi kararının onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyizinin; olayda suç kastının bulunmadığı, elindeki silahın oyuncak olduğu, tanımadığı bir çocuğun elinden maç sonunda iade etmek üzere muhafaza etmek için aldığı, bu durumun polislerce yanlış anlaşıldığı, olayda kimseye küfür etmediği, hedef göstermeden küfürlü konuşmalarının hatalı yorumlandığı, bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

2. Sanığın ek karara yönelik temyiz sebepleri içermeyen dilekçesiyle hakkında verilen hükmün bozulmasını talep ettiği belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

A. 6222 Sayılı Kanun'un 14 üncü Maddesine Muhalefet Suçu Yönünden Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

"Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir. B. Hakaret ve 6222 Sayılı Kanun'un 13 üncü Maddesine Muhalefet Suçları Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası ile 6222 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 23.02.2016 tarihli karar tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. 3. İncelemeye konu dosyada olağan dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle bu suçlar yönünden Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında 6222 Sayılı Kanun'un 14 üncü Maddesine Muhalefet Suçu Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin, 23.03.2016 tarihli ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.

Sanık Hakkında Hakaret ve 6222 Sayılı Kanun'un 13 üncü Maddesine Muhalefet Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği ayrı ayrı BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle,