Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/2005 K.2025/82

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, usulüne uygun olarak alınmış bir arama ve önleme kararının bulunmadığına, teşhis işleminin yaptırılmadığına, delillerle somut olay arasındaki bağın inceleme dışı diğer sanık yönünden kurulduğuna, sanık ...'ın atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, sanığın aracın şoförü olmadığına ve suça iştirak etmediğine, sanığın maddi menfaat elde etme kastının bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanacağına, beraat kararı verilmesi gerekirken alt sınırdan uzaklaşılarak mahkumiyet hükmü kurulduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine ve "olay yakalama ve rızaen muhafaza altına alma tutanağı" ile göçmenlerin beyanları doğrultusunda sanığın savunmalarına niçin itibar edilmediği tartışılmak suretiyle atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 79. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca belirlenen "7 yıl 15 ay hapis" cezası üzerinden aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca 1/6 oranında artırım yapılması sırasında "8 yıl 19 ay 15 gün hapis" yerine "8 yıl 19 ay hapis" cezası belirlenmiş ve aynı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması sırasında sonuç hapis cezasının "7 yıl 12 ay 7 gün" yerine "8 yıl 7 gün" olarak fazla tayin edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafına "8 YIL 19 AY" ibaresinden sonra gelmek üzere "15 gün" ibaresinin eklenmesi ile dördüncü ve yedinci paragraflarda bulunan "8 YIL 7 GÜN HAPİS" ibareleri çıkartılıp yerlerine "7 yıl 12 ay 7 gün" ibareleri eklenmek suretiyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,