Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/2045 K.2025/1724

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, kararın daha önceden verilen hükmün açıklanmasından ibaret olduğuna ve 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca Mahkemenin hükmü aynen açıklamakla yetinmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.11.2022 tarihli ve 2022/646 Esas, 2022/923 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca aynen açıklandığı ve açıklanan hükmün Dairemizce bozulması üzerine incelemeye konu yeni bir hüküm kurulduğu anlaşılmıştır. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde beraat hükmü kurulmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,