KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2024/2397 E., 2025/3845 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/976 E., 2023/1416 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; Dairemizin 26.10.2022 tarih 2020/22936 Esas, 2022/20988 Karar sayılı bozma ilamı üzerine İlk Derece Mahkemesince sadece hakaret suçundan yargılama yapılarak hüküm kurulduğu, bu suretle sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarından temyiz incelemesine konu incelenecek bir hüküm bulunmadığı ve temyiz kapsamının hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olduğu, Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uyarınca artırım yapılmasının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak ve inandırıcı bir delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/2397, K. 2025/3845, 27 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama