Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/346 K.2025/7754

Yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy çokluğuyla REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Taşova Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.04.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; fuhuş suçundan kurulan hükümlerin temyizinin mümkün olup olmadığı noktasındadır.

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince fuhuş suçundan 17.12.2020 tarihinde beraat kararı verilmiştir. Beraat kararının istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından hükümler bozularak dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir. Bunun üzerine ilk derece mahkemesinin direnme hakkı bulunmadığından bozma kararı doğrultusunda sanık hakkında sonuç olarak (2 kez) 2 yıl 1 ay hapis cezalarına hükmetmiş ve bu kararın istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından istinaf başvusurunun esastan reddine karar vermiştir.

Sayın çoğunluk, CMK 286/2-a bendi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararı kabul ederek temyiz talebinin reddine karar vermiştir.

CMK 280/1-e bendi Bölge Adliye Mahkemesinin hangi hallerde ilk derece mahkemesi kararını bozarak dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere ilk derece mahkemesine gönderebileceğini açık bir şekilde düzenlemiş, bu hallerin CMK 289. maddenin birinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri hariç diğer bentlerdeki hukuka aykırılık nedenlerinin bulunması halinde ilk derece mahkemesine gönderilebileceğini belirtmiştir.

Somut olayımızda, Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesinin bozma nedeni CMK 280/1-e bendinde ve CMK 289. maddede belirtilen bozma nedenlerinden biri değildir.

Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesinin CMK 280/1-g bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine ve 280/2 fıkrası uyarınca duruşma sonucunda ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kurması gerekirdi.

Yukarıda belirtilen ilkeler gerekçesinde somut olayı değerlendirirsek; fuhuş suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesinin kararı bozarak ilk derece mahkemesine göndermesi yerine kendisinin duruşma açarak mahkumiyet kararı vermesi gerekirdi.

Temyiz incelemesi yönünden doğru uygulama yapılsaydı temyizi kabil olup olmayacağını belirlemek gerekir. Sonuçta üst sınırı 2 yılın üzerinde olan fuhuş suçundan ilk derece mahkemesinin verdiği hükümler değiştirildiği için temyizi kabil olduğunu kabul etmek gerekir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi yönündeki sayın çoğunluk kararına karşıyız.

... ...