Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/376 K.2026/3627

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; adli para cezası yerine üst sınırdan hapis cezası tayin edilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. ve 43/2. maddelerinin uygulanması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçtan adli para cezasına hükmedilerek mahkumiyetine ve 5237 sayılı 125/4. maddesinin uygulanmamasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, somut olayda zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının da oluşmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR