Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/4810 K.2026/4642

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın aktif olarak kullanımında olduğu tüm dosya kapsamından anlaşılan sosyal medya hesabından yaptığı suça konu paylaşımın, ifade özgürlüğü sınırlarını aştığına, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunmasında sosyal medya hesabının kendisine ait olduğunu ve dizüstü bilgisayarında açık olarak bulunduğunu beyan ettiği, açık kaynak araştırma raporunda ise suça konu paylaşımın bu hesaptan yapıldığının tespit edildiği gözetildiğinde, sanığın hayatın olağan akışına aykırı savunmasına itibar edilerek, yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR