Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2024/7267 K.2024/12913

Sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 62, 52/2-4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 1.120,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli ve 2023/77 esas, 2023/133 sayılı kararına karşı müşteki vekili ve sanık müdafii tarafından yapılan itirazlar üzerine,

duruşma açılarak genel hükümlere göre yapılan yargılama neticesinde sanığın 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 62 ve 52/2-4. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2023 tarihli ve 2023/341 esas, 2023/634 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 gün ve 2024/67225 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak verilen mahkûmiyet kararına sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine genel hükümler uyarınca yargılama yapılmak üzere duruşma günü tayin edilmesine rağmen, Mahkemesince sanığın savunması alınmadan mahkûmiyetine karar verilmesi sureti ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanmasında isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 191. maddesinde duruşmaya başlanmasına ilişkin kurallar ile sanığın sorgusunun nasıl icra edileceğine ilişkin hükümlere yer verilmiş, anılan Kanun'un 193. maddesinin birinci fıkrasında ise, Kanun'un ayrık tuttuğu haller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılamayacağı belirtilmiştir. Kanun'un ayrık tuttuğu hallere ise 5271 sayılı Kanun’un 193. maddesinin ikinci fıkrası ve 195. maddelerinde yer verilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 195. maddesindeki düzenlemeye göre, suçun yalnız veya birlikte adli para cezasını veya müsadereyi gerektirmesi halinde, sanık gelmese de duruşma yapılabilecektir, ancak maddenin uygulanabilmesi için iki koşulun bir arada bulunması gerekmektedir. Bunlardan ilki, suçun yaptırımın adli para cezası veya müsadereden ibaret bulunması, ikinci koşul ise, sanığa gönderilecek davetiyeye gelmese de duruşmanın yapılacağı ihtarının yazılmış olmasıdır.

193. maddenin ikinci fıkrasında ise, “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir” hükmüne yer verilmiştir. Bu hükümler yüz yüze yargılama ilkesinin istisnasını oluşturmakta ise de, somut olayda uygulanma imkanı bulunmamaktadır.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde hakaret suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sırasında savunma alınmadan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

Bu itibarla, 5271 sayılı Kanun'un 193. maddesinde yazılı olup savunma ... yanında yargılama yönteminin temel ilkelerinden olan "Vasıtasızlık ve yüzyüzelik” ilkelerinin gerçekleştirilmesi amaçlarına da yönelik bulunan; "Hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılamaz." hükmüne uyulmayarak mahkumiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR