KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2024/764 E., 2026/2543 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/575 E., 2023/2267
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Düzeltilerek onama
Karar Metni
339 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; hükmün açıklanmasına esas alınan ihbara konu suçu işlemediğine ve pişmanlığının dikkate alınması istemine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık savunması, yapılan paylaşıma ilişkin çıktılar ve tüm dosya kapsamıyla, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış, kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, "5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması sırasında artırım oranının '1/6' yerine '1/4' olarak yapılması sonucunda netice cezanın '7080 TL' yerine '7600 TL' şeklinde belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi" dışında isabetsizlik görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, hükmün TCK'nın 125/4. maddesinin tatbikine ilişkin kısımdan "1/4" ibaresi çıkartılarak yerine "1/6" yazılması ve uygulamaya göre de sanık hakkındaki sonuç adli para cezanın 7080 TL olarak belirlenmesi suretiyle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/764, K. 2026/2543, 4 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama